• A- | A | A+
  • Strona główna

    Uwaga, otwiera nowe okno. PDFDrukujEmail

    BIBLIOGRAFIA

     

    Bibliografia i przypisy stanowią nieodłączny element każdej dłuższej pracy pisemnej, np. prezentacji na maturę.

     

    Każdy autor poważnej pracy, zarówno prezentacji maturalnej, jak i habilitacji, pisząc swój tekst, korzysta z cudzych publikacji. Szuka publikacji, na których mógłby się oprzeć, cytuje czyjeś słowa. Kiedy już skończy pisanie, następnym krokiem będzie zebranie wszystkich publikacji wykorzystanych w pracy i zapisanie ich pod postacią bibliografii umieszczonej na końcu pracy, zwanej bibliografią załącznikową.

     

    Jeśli cytujemy, trzeba podać źródło (jest to przestrzeganie praw autorskich i po prostu szacunek dla czyjejś pracy, a nie przywłaszczanie sobie tego, co ktoś zrobił).

     

    Bibliografia to wskazówka dla czytającego - gdzie szukać więcej informacji, jak inni opracowali dany temat.

     

    Sporządzając bibliografię załącznikową, wykonujemy opisy bibliograficzne źródeł, z których korzystaliśmy. Bibliografię można zapisać w porządku alfabetycznym, ale można również uporządkować ją według innych zasad. W bibliografii załącznikowej podaje się niezbędne elementy opisu bibliograficznego.

     

    Bibliografia załącznikowa  to uporządkowany spis książek lub innych dokumentów dotyczących tematu poruszanego w pracy. Opis  bibliograficzny  jest to uporządkowany zespł danych o książce lub innym dokumencie, służących do jego identyfikacji.

     

    Inaczej wykonuje się opisy bibliograficzne poniższych pozycji:

    - opis bibliograficzny książki

    - opis bibliograficzny rozprawy z pracy zbiorowej

    - opis bibliograficzny fragmentu książki

    - opis bibliograficzny artykułu w czasopiśmie

    - opis bibliograficzny dokumentu elektronicznego

     

    Rodzaje bibliografii

     

    Bibliografię dzielimy na dwie części.

    Pierwsza z nich jest listą tekstów źródłowych - jest to tak zwana bibliografia podmiotowa.

     

    Druga część bibliografii to literatura pomocnicza, czyli bibliografia przedmiotowa.

     

    Jeśli piszemy pracę o dziełach emigracyjnych Adama Mickiewicza, to "Pan Tadeusz" jego autorstwa znajdzie się na liście pierwszej, wśród tekstów źródłowych, a "Mickiewicz: opowieść biograficzna Zbigniewa Sudolskiego' - na liście drugiej, wśród literatury pomocniczej.

     

    Czego nie zamieszczać

     

    Trzeba pamiętać, że w bibliografii nie umieszcza się podręczników na poziomie szkoły podstawowej i gimnazjum. Możemy zanotować informacje o jednym (ale nie więcej) podręczniku licealnym. Nie robimy także odniesień do wszelkiego rodzaju ściąg, bryków i gotowców, tak internetowych, jak i drukowanych. W bibliografii nie wolno także umieszczać odniesień do publikacji, do  których nigdy nie zaglądaliśmy.

     

    BIBLIOGRAFIA ZAŁĄCZNIKOWA

     

    Bibliografia załącznikowa /literatura przedmiotu/ - wykaz dokumentów, książki, czasopisma, artykuły, publikacje z Internetu itp./, które autor wykorzystał przy pisaniu utworu lub które poleca czytelnikowi jako związane z tematem pracy. Zamieszczana jest najczęściej na końcu pracy.

     

    Opis powinien zawierać następujące elementy :

    Nazwisko i imię autora, tytuł, wydanie, miejsce wydania, nazwa wydawcy, rok wydania, nr ISBN

     

    Przykładowe zapisy:

     

    Nosowska D.: Leksykon motywów literackich. Bielsko-Biała: Wydaw. Park Sp.z o.o., 2004. ISBN 83-7266-366-1

     

    Drabarek B., Falkowski J., Rowińska I.: Szkolny słownik motywów literackich. Wyd.4. Warszawa: Wydaw. KRAM 2004. ISBN 83-86075-72-4

     

    Vademecum maturzysty - język polski 2. Aut. Małgorzata Nowakowska i in. Warszawa: Wydaw. Lynx - SFT 1999. ISBN 83-88101-04-8

     

    Słowacki Juliusz, Balladyna, Wyd.3, Warszawa, 1982, ISBN: 83-06-00041-2

     

    Słownik literatury dziecięcej i młodzieżowej,  pod  red. Barbary  Tylickiej i Grzegorza  Leszczyńskiego, Warszawa, Zakł. Narod. im Ossolińskich, 2002, ISBN: 83-04-04606-7

     

    OPIS FRAGMENTU KSIĄŻKI


    Łuczak Maciej, Rejs, czyli szczególnie nie chodzę na filmy polskie, Warszawa, Prószyński i S-ka, 2002, s. 22-35,  ISBN: 83-7337-189-3

     

    OPIS ARTYKUŁU W KSIĄŻCE /praca zbiorowa/


    Bajka Zbigniew, Rynek mediów w Polsce, (w:) Dziennikarstwo i świat mediów, pod red. Zbigniewa Bauera, Edwarda Chudzińskiego, Warszawa, Wyd.2, 2000, s. 83-102, ISBN: 83-7052-804-X

     

    OPIS CZASOPISMA - ARTYKUŁ W CZASOPIŚMIE


    Nazwisko i imię autora, tytuł artykułu, tytuł czasopisma, rok, nr czasopisma, nr strony

     

    Przykładowy zapis:

    Kopacz Grzegorz, Z prokuratora adwokat, "Press" 2003 nr 9 s. 32-35

     

    DOKUMENTY ELEKTRONICZNE:

    - OPIS ELEKTRONICZNEJ KSIĄŻKI

     

    Kopaliński Władysław, Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych [CD-ROM]. Wersja 1.03.16. Łódź, PRO-media CD, 1998. ISBN: 83-7231-731-3

     

    - OPIS ZE STRONY INTERNETOWEJ


    Sawiski Lew, Czy pokemony mogą chodzić do szkoły? Dostępny w World Wide Web: http://www.vulcan.edu.pl/biblioteka/ archiwum/2001/05/ czy_pokemony.html

     

    Uwagi:

     

    * elementów opisu, które nie są obowiązkowe, a które bywają podawane w bibliografiach załącznikowych, jest znacznie więcej

    * nowe normy opisu funkcjonują od kilku lat. We wcześniejszych zasadach nie było obowiązku podawania numeru ISBN, natomiast obowiązkowym elementem było miejsce wydania. Nowe normy wchodzą do praktyki wydawniczej powoli, więc bardzo często będziemy mieć do czynienia z bibliografią, w której nie został podany nr ISBN

    * imię autora można skracać, zwłaszcza jeżeli autor jest osobą łatwą do zidentyfikowania

    * tytuły książek podaje się bez cudzysłowów

    * w przypadku książki wydanej po raz pierwszy informacje o wydaniu całkowicie pomija się. Informacje o zmianach w kolejnych wydaniach należy skrócić - np. Wyd.4 popr. i uzup.

    * nazwę wydawcy, jeżeli się ją podaje, można skracać,ale tak, żeby było wiadomo, o jakiego wydawcę chodzi.

    * można stosować wyróżnienia graficzne, np. tytuł kursywą lub pismem pogrubionym

    * wszystkie dane do opisu należy przejmować z karty tytułowej książki. W przypadku dokumentów dźwiękowych dane do opisu można przejąć z etykiety

    * poszczególne elementy przedziela się wybranym znakiem interpunkcyjnym, np. kropka, przecinek, średnik. Wybrane znaki należy stosować konsekwentnie we wszystkich opisach w danej publikacji.

     

    Opracowano na podstawie "Biblioteki w Szkole" 2004 nr 11

     

    Pamiętajcie!

     

    Powyższe sposoby zapisu bibliograficznego nie są jedynymi obowiązującymi. Wciąż można spotkać różne zapisy. Można używać różnych metod, pamiętając jednak, że należy zachować konsekwencję w zapisie i w całej bibliografii, używając jednej metody.

     

    Najważniejsza jest konsekwencja opisów, jeśli zdecydujesz się na jeden wzór bibliografii załącznikowej, nie zmieniaj go.

    Wirtualny Spacer
    Dobra Szkoła – Reforma Systemu Edukacji
    Krok do Biznesu
    Wojewódzki konkursu na najlepszy slogan - hasło promujące Podlasie
    Wojewódzki konkurs fotograficzny dla gimnazjalistów 'Zaklęte pod powiekami'
    Realizacja Projektów Unii Europejskiej
    Ogólnopolski Tydzień Kariery
    ZSTiO - szkoła zawodowców z pasją
    Zespół Szkół Technicznych i Ogólnokształcacych im. Stanisława Staszica w Białymstoku • ul. Sienkiewicza 57 15-002 Białystok tel (85) 675 25 33, 675 00 77 • sekretariat@zstio.net.pl © Piotr Kiercel & Łukasz Matuszelański